Veee Burdayım!

Herkeslere selam ederim!
Umarım bu uzuuun ara boyunca hepiniz iyisinizdir. Takip edenler bilir, okulda son yılımdı ve mezuniyete az kalmıştı. Sanırım internet camiasından tamamıyla uzak durdum bu süre içinde. 
Finaller, mazeret sınavları, bütler ve yumurta kapıya gelince mantığı bünyesinde yer etmiş bir Türk evladı olarak koca bir bitirme tezi hazırlama yoğunluğu içinde geçen süreçten kurtulup......

Mezun oldum!

Hayatımdaki en önemli gelişmelerden biriydi bu. Bir an bitmeyeceğinden korkmadım değil.

Şu 3 hatunla 3 yılda neler yaşadım, neler ettim!

Hepsini bu blogta paylaşabildiğim kadar paylaştım.

3'lü hatunların 4. ev arkadaşları oluşum ve 3 oda bir salonlu evin salon kısmının yarısından benim için oda yaratmamız, İzmir'deki en güzel günlerimin başlangıcıydı, biliyordum.

Her anım bir öncekinden güzel oldu.

Yaşanan iyi kötü her günümüz birlikte hiç ayrılmadan geçti.

Birlikte güldük birlikte ağladık, çok klişe!

EVET GERÇEKTEN ÖYLEYDİ.

Ama bambaşkaydı.

Ama onlardan ayrılmıyorum şimdilik, buralardayım.

Umarım Yüksek Lisans şansını da burda yakalayıp diplerinde olurum. 

İzmir bana hep güzellikler getirdi.

Hayalimi gerçek etti.

Hayatımın en güzel şansını verdi.

Bu yollar nereye çıkar bilinmez.

Şimdilik bu kadar benden. 

Bu blog yine Sarı'nın hayat akışıyla aynı seyrinde kaldığı yerden devam edecek.

Çok özledim!

Buradayım ve Ben Artık 4. Sınıfım!

En son yolculuk var deyip, göçmüşüm buralardan ben.

Yolculuğu atlattım atlatmasına da 1 haftadır taşınma işleri, okul, ders seçmeleri falan derken bir hayli yorucu geçti. Dolayısıyla bloga uğrayamadım, zaten köyüme ancak yerleştim ve internetime de ancak kavuştum ama artık buralardayım :)

Ben diğerlerine göre daha karmaşık bir öğrenci olduğumdan, her şeyi tek tek halletmek zorunda kaldım tabi ders seçimlerinde.

İzmir'e gelmeden önce de 3.sınıf olacağımı sanıyorken, şimdi 4. sınıf olarak karşınızdayım!

O kadar çok dersimi vermişim ve muaf olmuşum ki, hangi sınıf olduğumu bile takip edememişim. Geçiş öğrencisi olduğumdan herkesten çok daha fazla ders alıyordum tabi geçen yıl.

Şimdiyse asıl sorun, geçen yıl intibakın ne demek olduğunu bilmeyip soranlara açıklamakta artık yorulduğumdan, aslında ben 2.sınıfım deyişim ve akabinde bu yıl 4. sınıf oluşumu nasıl açıklayacağım?

İnsanın belli bir sınıfı olmayınca işler böyle karmaşıklaşıyor işte :)

Bütün bunların dışında yazacağım çok şey birikti aslında.

Veronika Ölmek İstiyor'u bitirdim mesela, onun bir yazısı gelecek.

Şimdi Gölge Hırsızı var yolda okumakta olduğum.

Ve hayatımın kitabı diyebileceğim "Martı" dan da bahsedeceğim arada Jonathan Livingston tabi sık sık görebilirsiniz kendisini buralarda, böyle bir çok şey işte.

Neyse ki bloglarınızla ve kendi blogumla da artık ilgilenebileceğim :)

*Fotoğraf İstanbul-İzmir arası gece yolculuğunda, araba vapurundan bir durum halinden.

Arel'den Yadigar

Benim Ege'den önceki ilk üniversitem İstanbul Arel Üniversitesi idi.

Hayatımın dönüm noktasının, o okul olduğunu söylemeliyim.

Dostluğun ne demek olduğunu ben ilk defa orada öğrendim, kesinlikle.

Hepimiz okulun bitmesiyle farklı yollara dağıldık, ama hiçbir zaman kopmadık.

Her bir araya gelişimizde eskisi gibiyiz, hiçbir fark yoktur buluşmalarımızda.

İzmir'de zorlandığım dönemleri de onlar sayesinde atlattım ben.

O okula girerken çok endişeliydim, çıktığımdaysa hayatımın 10 yılını daha oraya verebileceğimi düşünmüştüm.

Hala da söylerim.

Ben bu insanlarla, hayatımın en güzel 2 yılını yaşadım.

Geçtiğimiz gün de bana Arel'den yadigar, o dünyanın en güzel insanlarından biriyle birlikteydim.

4 yıl önce çekilen bundan bir önceki fotoğrafta, oradaki tek sarı kafa olan benim yanında olan hatundur bu.

Hala öyle yapışık bir haldeyiz işte.

Börgır'da fotoğraf çekilmeyeli de yüzyıllar olmuş, en son lisedeydim yahu.

Fırsat buldukça bu insanlardan bol bol bahsedeceğim :)