Benim Ege'den önceki ilk üniversitem İstanbul Arel Üniversitesi idi.
Hayatımın dönüm noktasının, o okul olduğunu söylemeliyim.
Dostluğun ne demek olduğunu ben ilk defa orada öğrendim, kesinlikle.
Hepimiz okulun bitmesiyle farklı yollara dağıldık, ama hiçbir zaman kopmadık.
Her bir araya gelişimizde eskisi gibiyiz, hiçbir fark yoktur buluşmalarımızda.
İzmir'de zorlandığım dönemleri de onlar sayesinde atlattım ben.
O okula girerken çok endişeliydim, çıktığımdaysa hayatımın 10 yılını daha oraya verebileceğimi düşünmüştüm.
Hala da söylerim.
Ben bu insanlarla, hayatımın en güzel 2 yılını yaşadım.
Geçtiğimiz gün de bana Arel'den yadigar, o dünyanın en güzel insanlarından biriyle birlikteydim.
4 yıl önce çekilen bundan bir önceki fotoğrafta, oradaki tek sarı kafa olan benim yanında olan hatundur bu.
Hala öyle yapışık bir haldeyiz işte.
Börgır'da fotoğraf çekilmeyeli de yüzyıllar olmuş, en son lisedeydim yahu.
Fırsat buldukça bu insanlardan bol bol bahsedeceğim :)
