Onca kafa dağıtma operasyonundan sonra, arkadaşlarımın yanında aldım soluğu bugün.
Toplandığımız kişi Trabzon, Of'lu ve delicesine marifetli bir hatundur.
Yani misafirperverliği kökeninden geliyor olsa gerek diye düşünürüm hep :)
Şu sofraya baksanız, anne eli değmiş kesin dersiniz ama..
Yok değil.
Önümde koskocaman çikolatalı bir kek varken, o sofradan saatlerce nasıl kalkabilirdim ki!
Feci şekilde aç olmamla birlikte, tabi ki uzuuunca bir zaman kalkmadım.
Ben mamalarımı önüme bu şekilde aldım, daha arkadan gelenler var tabi ki.
Börekler, tatlılar.
Gözüm çok dönmüş, nasıl yediğimi hatırlamıyorum.
Zaten yemek bloglarına girip kaybolmam da hep bu bitmek bilmeyen açlığım yüzünden.
Sonra böyle balkonda, hep birlikte olan fotoğraflarımız arasına üç bininciyi ekledik.
Öyle çok eksik var ki burada, bir kere oğlanlarımız yok.
Kız kıza toplanalım diyip onları biraz satışa getirmiş olabiliriz, ama bu sadece bizim ve bu blogun okuyucuları arasında.
İşte bu insanlar yine bana Arel'den yadigarlar :)
Arel de nedir ki diyorsanız buraya tık tık.
En soldaki dost için yazdığım yazı 2 post aşağıda ama ben linkini de ekliyeyim, buyrunuz buraya.


