beren etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
beren etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

10 Eylül 2012 Pazartesi

Fındık Kurdu

Bütün gün manevi kız kardeşle evin içinde ordan oraya yayılıp durduk.
Sonra da elinde fındıklarla geldi yanıma, hadi kırıp yiyeymişiz :)



Taze fındıklarımızı da aldık kucağımıza, açtık televizyonumuzu kom kom oturduk karşısına.
Fındıkların nerden geldiğinden bi haberim, tek sorun orada :)


İşte benim ufak, kara fındık kurdum.
Onunla ilgili birkaç yazı da yazmıştım bloga.
Moralim bozuk olduğu zamanlarda yanımda olması, unutturuyor her şeyi.
Bugünkü miskinliğimi de onun sayesinde attım üzerimden.

Ve ben, günlerdir gözyaşları gözünde bekleyen, bir laf söylense de içi rahat etse diye yer arayan, kafasında sayısız şey kuran, karman çorman bir halde günlerini geçiren içimdeki o küçük sarı kafalı mıymıntı hatunu öldürdüm.

Bunu çoktan yapmalıydım, miskinlikten, sürekli düşünmekten o kadar sıkıldım ki. Yoruldum daha çok.
Sanırım artık daha rahatım. Artık öyle olmalıyım.

Fındık Kurdu'ma teşekkürü borç bilirim :)

Şu haller, huzursuzluklar daha çok geçip gitsin.

Karamıkla ilgili de, Küçük Kız Kardeş - yazısı için buraya,
Siz de Böyle Canavar Mısınız? - yazısı için buraya,
Doğum günü - yazısı için buraya buyrunuz.

1 Eylül 2012 Cumartesi

Yine Bugünlerde


Şu sıralar yaptığım en hareketli iş, Moskova maçına gitmekti.
Onda da berabere kaldık zaten. Elendik de.
Yani burdan durum anlaşılıyor ki, her şey yeteri kadar ters gidiyor.

Sıkıldım diyince insanlar bunu üstüne alınıp onlardan sıkıldığımı sanıyor ama ben bu durumdan da sıkıldım.
Bu durum geçmek bilmiyor çünkü, hep alınganlık hep endişe, sürekli bir "üstüne gitme" duygusu var etrafta.
Sanki ne kadar çok yüklenseler, o kadar çok içleri rahat ediyor gibi. Öyle de zaten.
Ne kadar çok laf söyleseler, daha doğrusu "laf soksalar" her şeyin düzeliceğini sanıyormuş gibi.
Git gide beni dibe çektiklerini fark etmeden tabi bütün bunlar.

O eski kendine güvensiz, ayakları üstünde duramayan, ne yöne gideceğini bilmeyen, en basit kararlarına bile sahip çıkamayan ve en çok da kendinden nefret eden o iğrenç insan gülümsüyor bana uzaktan, ben görmezden geliyorum.
Bir göz kırpsam, bir daha geri dönemem çünkü.
Keşke yılın belli zamanlarında sürekli onunla başa çıkmak zorunda bırakılmasam.
Evet, şimdiye kadar bu sorunun hep kendi içimde olduğunu düşünürdüm ama öyle değilmiş.
Senin içinde her ne oluyorsa, hepsini insanlar yönlendiriyor aslında.
Hatta en sevdiklerin, ben bunu yeni öğrendim.
Olsun.


Daha bir kaç gün önce görmeme rağmen, az önce resimlerine bakarken yine özledim şapşalı.
Bu sıkıcı gönderiyi onunla bitireyim.
Umarım bir dahakine böyle şeyler yazmak zorunda kalmam, sizleri de sıkmam.

20 Ağustos 2012 Pazartesi

Siz de Böyle Canavar Mısınız?

Benim manevi bir kız kardeşim var, ondan burada bahsetmiştim.
Çeşitli sebeplerden dolayı onunla aylardır görüşemiyorduk
Bayram dolayısıyla, sonunda hasret bitti


Zaten karamık bir şeydi, yazı görünce iyice kararmış.
Kilo almış, serpilmiş, boyu uzamış kara suratın.


Vee yedim onu, kopardım kollarını.
Bu bayramı onu ısırarak geçirdim işte.


Sonraysa hiçbir şey yapmamış gibiydim, tabi.

Umarım bayramınız iyi geçiyordur.
 Varsa etrafınızda böyle bir velet yakalayıverin hemen.
Bilmem, onları böyle mi seviyorsunuz siz de :)

3 Temmuz 2012 Salı

Kafa Tatili


Kafa tatilimin bilmem kaçıncı günündeyim
İzmir'e döndüğümde sınavların beni bekliyor olması ne güzel değil mi?
Geziyorum ben de birkaç günde bir
Dün müstakbel enişte adayı, bir çikolatacıya götürdü bizi
Şunların nasıl bir şey olduğunu tarif bile edemem!
Başka hiçbir yerde şubeleri yokmuş
Taksim'de j'adore cafe
İstiklal caddesinde ama neresinde olduğunu unutmuş bulunmaktayım
Böyle ara sokaklardan birinde diplerde falan ama, yok hatırlamıyorum 


Bir de bu aralar böyle herkes mutlu olsun, bir şeyler olsun falan.
Her şey düzgün gitsin
Oh!

4 Şubat 2012 Cumartesi

Karamık

Benim kan bağım olmayan ufak bir kız kardeşim var . Ondan tam burada bahsetmiştim.
Uzun zamandan beri, bugün kavuşabildik
Eve gelmemizi sabırsızlıkla beklemiş hatun
Anneme de şal siparişi verince gidip ona ip aldık, onunla da kalmadık bir de boyama şeysi aldık.
Şeysi diyorum çünkü böyle tozlu mozlu garip bir şey


Beraber yapıcağımıza söz verdiğimden dolayı iş başa düştü tabi
Onunla oturup evcilik oynayan bir insanım ben aslında
Dehşet çizgi film izleyip yorumlarımızı da yaparız mesela


Tabi aynı zamanda oje ve makyaj kaçamaklarımız da oluyor :)
Bu kara surat çocukluğumu sürekli yaşama sebebim


Tamamen onun hayal gücüne bırakılarak boyanmış resmimizin bitmiş hali ..
Yapışkanları çıkarıp, üzerine tuz gibi renkli boyaları attırıp silkeleyince, böyle oluyor ..

Gayet çaktırarak söylüyorum ki nasıl bir şey olduğunu ben de merak etmiştim
Zaten ona oyuncak bakarken de kendi zevkime göre alıyorum
Sırf merakımdan kendime aldığım oyuncaklar da var mesela
Aslında ben oyuncak delisi biriyim işte ..

Hatta ileride, evimin bir odasını özellikle eski oyuncaklar için kullanmak gibi bir hayalim de var

Umarım bu karamık da çocuk ruhunu kaybetmez ..

7 Kasım 2011 Pazartesi

Günün Enstanteneleri #9

Bayramın 2. günü ablayla habersiz dolanırken, bahsettiğim o güzel insanlardan biri bana sürpriz yaptı! Bütün yaz kendisini göremediğimin sıkıntısıyla biraz triplerde olsam da, karşımda pat diye görünce, onun dediği gibi yine dayanamadım, ÇOK özlemişim =/ 


naleti bile !
:)

Eve koşa koşa geldiğimde, küçük kız kardeş beni beklemekteydi
Ağzını burnunu dağıtarak sevdim onu yine
Başka türlü doyamıyorum !


Bol bol çizgi çalışması ve harf yazdı çizdi bana, hepsine anlamlıymış gibi cevap da verdim ondan mutlusu yok :)
Görmedikçe büyümüş, sınıf başkanı bile olmuş kerata
Kimler eğitti onu yahu :)


Zamanım artık ders çalışarak geçecek
Geri kalan boş vaktimi diğer güzel insanlara ayıracağım sadece

Herkese iyi bayramlar !


26 Ekim 2011 Çarşamba

Küçük Kız Kardeş


Bu karamık benim, aslında olmayan küçük kız kardeşim, 
Birini sevmek ve benimsemek için arada illa ki bir kan bağı olması gerekmiyor
Birlikte yaşamak tamamen yeterli
Beren neredeyse 7 yaşında ve her anına tanık oldum şimdiye kadar
İlk konuşmasına, ilk yürüyüşüne ..
Çünkü bizimle büyüdü
Ben okuldan her gelişimde onu görürdüm evde, 
Ya da sabah uyandığımda yanımda bulurdum

Dün akşam kamerada bu suratı gördüğümde, ne kadar özlediğimi farkettim
Benim yerime annem öpebildi tabi..
Yeni okula başlayışını görememek kötü
Ama el yazısını görme isteğim yerine getirildi ve fotoğraflandı :)
Onu da yakında görebileceğim
:)