Geldiğimden Beri

 

Uzun zamandır boşladım blogu. Kendimden nefret ediyorum bu durumlarda.

Zor zamanda bloga yumul, sonra uğrama he? Yok öyle şey.

 

İzmir'den İstanbul'a dönüşüm bu şekildeydi. Yol hali.

Sanırım bir hafta oluyor.

Fotoğrafta görülen güzelliklerle oyalanıyordum.

Dizi ve filme çok sardım.

Bütün suç tamamen, sınavlardan bir halt edemeyip boş boş duran, şimdiyse kendini doldurmaya veren bünyemde tabi.

Sadece blog değil boşladığım. Tez için yığınla çalışma yapmam lazım ama, bir şey yaptığım yok hağla.

Ve hağla, öyle gezip tozup evin içinde zihnimi dinlendiriyorum kendimce.

Neyse ki kaytlardan dolayı bir hafta geç gideceğimden, o arada bir şeyleri halledebileceğimi umuyorum.

 

 

Cumartesi günü Şişli'de büyük bir blogger buluşması olacağından söz etti bana DüşKızı.

Detayları öğrenip burada paylaşırım. Hatta bilgi vermek isteyen olursa da yazabilir.



İstanbul'dan

Dün gece itibariyle İstanbul'a inip, anneme kavuşmuş bulunmaktayım.

Bu sefer her zamankinden uzun sürdü İzmir'de kalışım. Mutlaka bir boşluk bulduğumda İstanbul'a geldiğimden alışmıştım. Ama bu kez hiç fırsatım olmadı. O yüzden çok özlemişim.

Benim için yarattığı açık büfeyi de!

Yılbaşı akşamını geçirip İzmir'e döneceğim. Ertesi günse finaller beni bekler. 

Uçakta böyle bir hal içindeydim. 

Şu sıralar Şeker Portakalı'na başladım tekrar. Yıllar önce okuyup, hatırlamakta zorlandığım güzel kitabım.

Geçen haftalarda okuduğum, Paulo Coelho'nun Brida'sının yorumu da gelecek.

Herkese iyi pazarlar!

Seferi Olmak

Bu sabah her zamanki gibi kalkıp, televizyonumu açıp kahvaltı etmeye koyulmuştum. Ve bir yandan yine çoğu zaman olduğu gibi skype'ta anne ve ablayla iletişim içindeydik. Oda arkadaşım memleketine dönücek diye bir muhabbet çeviriyorduk ki, kendimi birden Adnan Menderes Havaalanında buldum. 

15 dakika içinde ablam bütün işlemleri halledip uçak biletini kapmış ve beni de yollara dökmüş oldu. 

Tamamen alakasız bir zamanda, kısa süre içinde nasıl toparlanıp İstanbul'a geldim bilmiyorum.

Şu an sorsanız ne yerde ne gökteyim.

Önceden karar verseydim, her zamanki gibi uzun otobüs yolculuğunu tercih ederdim.

Ben yolu seviyorum ama anlatamıyorum bunu kimseye, seviyorum işte!

Uzun yol ve mola durakları, bu seferlik üzgünüm..