Yeni Yavrum

Blogu takip edenler benim bir oyuncak hastası olduğumu bilirler. Özellikle eskiden kalma oyuncaklarımdan vazgeçemiyorum. Ama aklımın kaldığı oyuncakları da hağla alırım kendime.
Geçenlerde yolda yürüken bir oyuncakçının önünde gördüğüm Volkswagen klasik otobüsüne takılmıştı gözüm. Sonunda alabildim.

Aslında lacivert olanını istemiştim ama, ben alana kadar elinde bu kalmış. 

Yine de bayıldım kendisine. 

Görüldüğü üzre yanlarına grafiti atılmış meğer.

Love&Peace

Ders çalışacağız diye gittiğimiz Huzur kafemizde sürekli bununla oynaşmaktan bir halt da edemedim. 

Eve geldiğimde onu eski karavanımın yanına yerleştirdim.

Şimdi baktıkça içim açılıyor.

Modeli tam olarak Volkswagen Classical Bus 1962. Cağnım o eski otobüslerden.

Bir dahaki sefereyse lacivert yine eski model bir Mercedes alacağım oradan.

Bunu almama rağmen, hüzünle ayrıldım.

Daha önce ayrılamadığım o Karavanımdan bahsetmiştim. Yazısı için buraya bir tık :)

İzmir Oyuncak Müzesi

Blogu uzun süredir takip edenler bilirler, ben oyuncak sevdalısı bir insanım. Bir dolap dolusu oyuncağım vardır hala.
Bir yazımda en sevdiğim karavanımı göstermiştim hatta, onun için buraya bir tık :)

İzmir'de ev arkadaşlarıyla çok sosyal bir günümüzde gitmiştik Oyuncak Müzesi'ne de. Ahmet Ertuğ'un Fotoğraf Sergisine gittiğimiz gündü.
O yazı da hemen burada :)

Biz bayıldık sergilenen oyuncaklara. Fotoğraflamıştım da birkaçını. Buyrun bolca fotoğrafa :)

Girişinde böyle bir çok çocuk heykeli vardı. İp atlayanlar, ağaca tırmananlar. Harika düşünülmüş :)

Girişte hemen karşıda bu ev dikkatimi çekmişti. Ödüllü bir İzmir eviymiş.

Bir Londra kırmızı otobüsü. İçimdeki Londra sevgisi apayrı :)

Gözleme yapan bir ablamız. Minicik hamurları var.

Sunay Akın'ın koleksiyonundan bir sınıf. Onun da bir çok katkısı olmuş bu müzeye.

Mr. Spak'ı da görünce, o Star Trek müziğini söyleyerek dolandım içeride. Kimsecikler de yoktu zaten.

Bir pastacı dükkanı.

Ben buna bayıldım!

Yine bir Sunay Akın Koleksiyonundan

1960'ların Barbie bebekleri :)

"Oyuncaklardan başka sığınacak bir yerimiz kalmamıştı."

Son olarak işte en sevdiğim!

Benim olsun istedim bunu gördüğümde. Oradaki zamanın çoğunu da dönüp dolaşıp bu dönmedolaba bakarken geçirdim sanırım.

İşte böyleydi bir Oyuncak Müzesi gezisi. Umarım kimse içindeki oyuncak sevgisini kaybetmez.

Ve "Oyuncak sevdalısı olmak için, sadece çocuk olmak gerekmez."

Oyuncaklar benim geçmişle tek bağımmış gibi gelir. O masumluktan kalan tek hatıra onlar çünkü.

Siz de isterseniz bu müzeyi internet üzerinden 2 dakikada gezebilirsiniz. 360 derecelik buu uygulamayı çok beğendim. Hemen buraya bir tık :)

Karavan

Aradığım bir şey için (daha sonra sabırsızlıkla bir yazısı gelecek), eski eşyaları kurcalarken oyuncaklarıma da denk geldim. 

Onlarla ilgili zaafımı burada belirtmiştim ..

Sonra bu karavan geçti elime, tee hayal kurmaya başladığım ilk zamanlardan kalmış

Bir karavan hayali ..

Hangi filmdendi bilmiyorum ama, daha baya küçükken oradan kalmış aklımda.

O zamanlar ulaşılmaz bir şey gibi gelirdi tabi

Ama şimdi öyle değil

Büyüdükçe hayaller küçülür derler ama, 

Ben aksine onlara daha çok yaklaştığımı hissediyorum 

Küçük kapısını da açtım, bir de böyle görün :)

Ben hiçbir oyuncağımı atmaya kıyamıyorum,

O kadar çoklar ki bu yüzden

Onların bir köşede var olduğunu bilmek bile bana kendimi nasıl iyi hissettiriyor ..

Oyuncakları sevin, saklayın, koruyun kollayın

Eminim onlara böyle önem veren birçok kişi vardır

Nasıl sırıttım şu kadarcık karavanımı gördüğümde bir bilseniz

Artık birkaç tanesi gibi gözümün önünde olucak.

En azından şimdilik ufak da olsa bir karavanım var ! :)