İstanbul Hep Aynı

Bu şehirde bıraktığım her şey, her zaman kaldığı yerden devam ediyor.
Ne zaman gelsem hep bunu hissediyorum

İnsanlar, olaylar.

Değişen tek şey bu işte.

Gittikçe büyüyor,

Kim çağırsa gidiyor, hiç sıkıntılı bir hatun da değil yani.

Sürekli konuşuyor ama ne söylüyor belli değil.

Sözcükler ağzından çıkmıyor diye sinirleniyor sonunda.

Öyle oturup bütün gün izlettirir kendini.

İzmir'e gittiğimde kilo veriyorum, burada alıyorum.

Son bir haftam kaldı.

Gezmeyi etmeyi değil de, evi özlemişim ben.

Dizidir, filmdir, kitaptır günler geçiyor.

Günlerin böyle geçmesini özlemişim.

Neredeyse bütün yazım İzmir'de geçecek

Sanırım bu kötü bir şey değil.

İzmir, İstanbul'u hiçbir zaman aratmaz.

Beril Psikopatlığı

Bütün gün evde oturmaktan fenalık geliyor o ayrı ama;

Bu soğukta da beni evden çıkarabilen tek neden işte

Sonra gel de dağıtma ağzını burnunu

Psikopat tarafımı ortaya çıkarıyor durduk yere

Dışarıda kardan göz gözü görmüyor, ben haldır huldur bunun peşinde koşturmaya gidiyorum

Böyle de şebek olduk 

Nasıl seviyorum !

Şapşal.