" Çektiğim acılar gerçekten diri diri gömülsem çekeceklerimin aynısıydı. Korkunç, anlatılamayacak kadar iğrenç acılardı.
Ama bana bir faydası oldu bu acıların. Bu aşırı uçları yaşayan ruhum acılardan tiksindi. İçimi bir sakinlik, bir huzur kapladı. Sık sık dışarı çıkmaya başladım. Canla başla spor yaptım. İçime doyasıya temiz hava çektim. Ölümden başka şeyler üstüne düşünmeye başladım.
Kısaca yeni bir insan olarak insanca yaşamaya başladım.
Belki de bu hastalık korkumun sebebi değil, sonucuydu. "
Edgar Allan Poe - Diri Diri Gömülmek
Bütün bunları, ancak ve ancak sonuna kadar yaşamış bir insan yazabilir.
Yaşarken, ölümü iliklerine kadar hissedebilmiş, bunları kağıda dökebilmiş bir insan
Öleceğinden emin olduğu binlerce anın adına,
ayakta durmaya çalışan bir insan.
Hayattaki hiçbir derdin, hiçbir şeyin önemli olmadığını hemen sonrasında anlayabilen biri, yazının devamında olduğu gibi.
Acılardan tiksinmek;
İncir çekirdeğini dolduramayacak nedenler için döktüğü gözyaşlarının anlamsız olduğunu anlamak ..
Kaldıramayacağını sandığı onlarca durum değersizdir artık gözünde.
Bunun sonucunda kendini de, tutunduğu insanları da serbest bırakır
Sadece yaşamaya çalışır
Artık tutunduğu şeyler bambaşkadır
Ve O;
yeniden doğar
